Road trip με παιδιά

1.700 μόλις χιλιόμετρα χωρίζουν τη Βιέννη από την Αθήνα. Δηλαδή 3 φορές Θεσσαλονίκη-Αθήνα και κάτι παραπάνω. Η περσινή μας απόφαση για κατάβαση με το αυτοκίνητο βασίστηκε σε δύο κυρίως παράγοντες : 1) χρειαζόμασταν το αυτοκίνητο για όλο το διάστημα που θα μέναμε στην Ελλάδα και 2) θέλαμε να ζήσουμε την περιπέτεια του road trip…ναι, ναι, ακόμα και με…

Χωριό μου, χωριουδάκι μου

Πριν μία εβδομάδα ακριβώς χορεύαμε στη συναυλία των Imam Baildi στη Βιέννη, στα πλαίσια της ευρωπαϊκής τους περιοδείας. Το είχαμε μάθει αρκετό καιρό πριν και είχαμε αποφασίσει από την πρώτη στιγμή πως δε θα αφήναμε την ευκαιρία να πάει χαμένη.

90 χρόνια διαφοράς

Κάθε φορά που ρωτάνε το γιο μου πόσες γιαγιάδες έχει, εκείνος απαντάει γελώντας : 5! Δεν υπερβάλλει. Εκτός από τις 2 γιαγιάδες του, έχει την τύχη να έχει γνωρίσει και 3 προγιαγιάδες. Και εκείνες με τη σειρά τους έχουν την τύχη να τον ζουν και να παίρνουν και άλλη ζωή από τις στιγμές μαζί του.

Easter tree!

Read in English Κάθε χρόνο, όταν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, ξεχυνόμαστε στα καταστήματα για να αγοράσουμε λίγα ακόμα χριστουγεννιάτικα στολίδια. Λες και δεν έχουμε αρκετά. Και όταν έρχεται το Πάσχα, περιοριζόμαστε συνήθως σε ένα-δυο λαγούς ή μερικά αυγά. Λες και δεν είναι εξίσου σημαντική εποχή. Λες και δεν είναι μια εξίσου καλή ευκαιρία να δώσουμε ένα γιορτινό τόνο…

Ξημέρωσε η ημέρα του Ευαγγελισμού

Είναι αλήθεια ότι τις μεγάλες εθνικές και χριστιανικές γιορτές τις νιώθεις λίγο περισσότερο όταν είσαι μακριά από την πατρίδα – ίσως γιατί, προκειμένου να νικήσεις την απόσταση, έχεις ανάγκη πραγματικά να τις βιώσεις, ίσως γιατί οι λίγοι έχουν την ανάγκη να νιώσουν πολλοί. Όταν είχα πρωτοέρθει στη Βιέννη ως φοιτήτρια, είχα εντυπωσιαστεί με τον εορτασμό…

Επταήμερη στη Βιέννη

Την τελευταία εβδομάδα αισθάνομαι πως δε βρίσκομαι στη Βιέννη, αλλά σε μια ελληνική πόλη – με εξαίρεση βέβαια τον καιρό. Κάθε φορά που περπατάω στο κέντρο, πέφτω πάνω σε παρέες παιδιών ελληνικών λυκείων που περνούν τέλεια και το δείχνουν. Τους χαζεύω και θυμάμαι τα δικά μου σχολικά χρόνια. Χτες δεν άντεξα και τους έπιασα κουβέντα. «Έχετε έρθει για πενταήμερη;».  «Όχι, επταήμερη!»,…

Και με τη νίκη!

Αυτή την ευχή ανταλλάζουμε πάντα στην φιλομπασκετική οικογένειά μου, αυτή είναι η ευχή που δίνω σήμερα στην εθνική μας. Να ξεπεράσει επιτέλους τον μόνιμο εφιάλτη της παραγειτονικής μας χώρας και να προχωρήσει μπροστά. Πιστεύω ότι μπορεί να το κάνει, γιατί για άλλη μια φορά αποδεικνύει κάτι που εμείς οι Έλληνες, όταν θέλουμε, μπορούμε να καταφέρουμε πολύ…