Φετοπιτάκια από γιαγιά

Δεν είχα την τύχη να ζήσω πολλά χρόνια δίπλα στη μία μου γιαγιά. Τη γιαγιά της οποίας το όνομα φέρω. Γεγονός που δυστυχώς δε με αφήνει με πολλές αναμνήσεις από εκείνη.

90 χρόνια διαφοράς

Κάθε φορά που ρωτάνε το γιο μου πόσες γιαγιάδες έχει, εκείνος απαντάει γελώντας : 5! Δεν υπερβάλλει. Εκτός από τις 2 γιαγιάδες του, έχει την τύχη να έχει γνωρίσει και 3 προγιαγιάδες. Και εκείνες με τη σειρά τους έχουν την τύχη να τον ζουν και να παίρνουν και άλλη ζωή από τις στιγμές μαζί του.

Πάσχα όπως παλιά

Πάσχα με τη γιαγιά στο χωριό. Ιστορίες δίπλα στο τζάκι. Ο μικρός παίζει μπροστά στα πόδια μας. Η μαμά ετοιμάζει τη μαγειρίτσα. Οι άντρες κάτω δένουν το αρνί για αύριο. Μικρές εικόνες συνθέτουν μια μεγάλη ευτυχία. Ανεκτίμητη ευτυχία. Η γιαγιά μου θυμίζει πόσο ατέλειωτο τους φάνταζε το Μεγάλο Σάββατο μετά από 40 (50 στην πραγματικότητα)…

Καλτσούνια από γιαγιά

Στην Κρήτη, το Πάσχα είναι συνδεδεμένο με τα καλτσούνια, ακριβώς όπως σε άλλες περιοχές της Ελλάδας είναι συνδεδεμένο με τα τσουρέκια. Από μικρό παιδί θυμάμαι να τα φτιάχνουμε τη Μεγάλη Πέμπτη και να βιώνω το μεγαλύτερο μαρτύριο της νηστείας : να μην μπορώ να τα δοκιμάσω. Χτες έζησα τη μοναδική εμπειρία να ετοιμάζουμε τα καλτσούνια μας 4 γενιές μαζί…