Ε σείς στεριές και θάλασσες τ’αμπέλια κι οι χρυσές ελιές ακούτε τα χαμπέρια μου μέσα στα μεσημέρια μου «Σ’όλους τους τόπους κι αν γυρνώ μόνον ετούτον αγαπώ!» Από τη μέση του εγκρεμού στη μέση του άλλου πέλαγου κόκκινα κίτρινα σπαρτά νερά πράσινα κι άπατα «Σ’όλους τους τόπους κι αν γυρνώ μόνον ετούτον αγαπώ!»… Στο ποίημά…

Και φτάνει η πολυπόθητη μέρα των διακοπών. Μόνο που δεν είσαι η μόνη που την περιμένει. Περισσότερο από εσένα την περιμένουν τα παιδιά σου.

Ακόμα θυμάμαι τον αδερφό μου μικρό να παρακολουθεί μια ταινία στην τηλεόραση και να κάνει από την αρχή την εξής ερώτηση : «ποιος είναι ο κακός και ποιος ο καλός;».