Little farmers

Read in English

Εσύ τσέλεις τι φυτό είναι ατό;
Όχι, θα μου πεις εσύ;
Ατό είναι καπουζιά.

Αυτή και άλλες παρόμοιες συνομιλίες κυριαρχούν στην καθημερινότητα μου με τον 3 ετών γιο μου μετά από 1 μήνα παραμονής του στο χωριό με τον παππού και τη γιαγιά. Ευλογημένο το παιδί μου που έχει την τύχη να περνά το 1/12 του χρόνου του σε έναν ευλογημένο τόπο με ευλογημένους προγόνους…Μου θυμίζει τη μαμά του, εμένα δηλαδή, που είχα την ίδια απαράμιλλη τύχη : κάθε χρόνο μόλις έμπαινε ο Αύγουστος, μαζεύαμε τα μπογαλάκια μας, μπαίναμε στο πλοίο της γραμμής και περνούσαμε τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού στο νησί, στο χωριό, μαζί με τον παππού και τη γιαγιά. Με θυμάμαι ακόμα να ξυπνάω το πρωί και να τρέχω στο κοτέτσι να ψάξω για το πρώτο αυγό, να παρακολουθώ τον παππού να σκάβει στο μποστάνι, ύστερα το απόγευμα να ποτίζουμε με τη γιαγιά το περιβόλι, και έπειτα λίγο πριν σκοτεινιάσει να ταίζουμε τα ζώα στο σταύλο. Παιδί της πόλης για έντεκα μήνες το χρόνο, αυτό τον δωδέκατο μεταμορφωνόμουν, γινόμουν ένα με τη γη, μάζευα εμπειρίες, έτρεχα παντού ξυπόλυτη, ελεύθερη, αγαλλίαζε η ψυχή μου….
Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα έρθει και η σειρά των παιδιών μου κάποια στιγμή να ζήσουν το ίδιο. Έλα μου όμως που όταν οι γονείς μου αποχαιρέτησαν και το δεύτερο παιδί τους για το εξωτερικό, αποφάσισαν να κάνουν ένα κρυφό όνειρο τους πραγματικότητα… Λιθαράκι-λιθαράκι έχτισαν ένα σπίτι στην κορυφή ενός λόφου και γύρω-γύρω έστησαν με πολλή υπομονή ένα πλούσιο περιβόλι. Τόσο πλούσιο που δεν χρειάζεται πια να αγοράζουν λαχανικά και φρούτα. Δίπλα του έφτιαξαν ένα κοτέτσι. Πιο δίπλα ένα αμπέλι. Έχουν τα δικά τους αυγά. Το δικό τους κοτόπουλο. Το δικό τους κρασί. Στενοχωριέμαι που δεν είμαστε πάντα εδώ να τα γευόμαστε όλο το χρόνο. Ταυτόχρονα όμως χαίρομαι πολύ για 2 λόγους. Ο πρώτος είναι ότι τα παιδιά μου μεγαλώνουν, γνωρίζοντας όλα τα πολύτιμα αγαθά της γης, ξέρουν πολύ καλά πότε μεγαλώνουν οι μπάμιες και πώς να αναγνωρίσουν μία κολοκυθιά. Και ας μπορούν μόλις ένα μήνα να τα γευτούν. Ένας μήνας είναι σίγουρα καλύτερος από κανέναν. Ο δεύτερος λόγος είναι εξίσου σημαντικός με τον πρώτο, ίσως και πιο σημαντικός. Χαίρομαι για τους ίδιους τους γονείς μου που επέλεξαν το σωστό. Αντί να μείνουν στην πόλη και να στριμώξουν τη στενοχώρια τους σε ένα διαμέρισμα, άνοιξαν τα πανιά τους, έφτιαξαν ένα μαγικό καταφύγιο στη μέση του πουθενά και είναι ευτυχισμένοι. Απασχολούν το μυαλό και το σώμα τους 24 ώρες το 24ωρο και χαίρονται την κάθε στιγμή. Όπως όταν φυτρώνει η πρώτη φράουλα ή όταν πηγαίνουν στον τρύγο στα τέλη Αυγούστου. Ε, όταν έρχονται και τα εγγόνια τους, αυτές και αν είναι μαζεμένες, μαγικές στιγμές. Δε σταματούν να τους δείχνουν τα δημιουργήματα τους, να τους μετατρέπουν σε μικρούς βοηθούς, να τους μαθαίνουν τα μυστικά της φύσης. Ακόμα και αν πέφτουν καταπονημένοι για ύπνο το βράδυ. Αρκεί που είναι γεμάτοι. Αυτό και αν είναι ευτυχία…για εκείνους, για τα παιδιά μου, για εμένα. Ευλογημένη είμαι λοιπόν ακόμα και έχω έναν ακόμα λόγο ανάμεσα στους άλλους αναρίθμητους άλλους να τους ευγνωμονώ…

What plant is this?
I don’t know, will you tell me?
This is a watelmelon….

This is only one of the several similar conversations in my everyday life with my 3 year old son, after having spent one whole month in the village with his grandparents. I happen to have a blessed child, who is fortunate enough to spend one-twelfth of the year in a blessed place with blessed ancestors… He reminds me of his mom, that is me, who had the same tremendous luck: every year, at the beginning of August, we would gather our belongings, we would enter the ship and we would spend the last month of the summer on the island, in our grandparents’ village. I can still remember waking up in the morning, running to the barn to fetch the first egg, watching my grandfather digging in the garden, watering the plants with my grandmother in the afternoon and then feeding the animals just before getting dark. Being a city-child for eleven months in a row, I was transforming during this twelfth last one, Ι was connecting with the nature, gathering experiences, running everywhere barefoot, free, my soul was rejoicing…
I could never imagine that my children would somehow have the same luck…Not until my parents had to watch their both kids moving abroad. That was when they decided to make their secret dream come true. They built a house on the top of a hill outside of my village and with a lot of patience they grew a big garden all around it. So big that they no longer have to buy vegetables and fruit. Next to it, they built a chicken barn. Next to the barn, a vineyard. They have their own eggs. Their own chicken. Their own wine. I am sorry that we are not always here to taste them all year round. At the same time, however, I am very happy for 2 reasons. The first one is that my children grow up, getting to know all these valuable goods of the mother earth, they know very well when the okra grows or how to recognize a zucchini plant. Even if they can only taste them for a month. One month is nevertheless better than none. The second reason is just as important as the first one, perhaps even more important. I am glad for my own parents, who chose wisely. Instead of staying in the city and packing their loneliness in an apartment, they created a magical place in the middle of nowhere and they are happy. They occupy their mind and body 24 hours a day and enjoy every moment. Like for example when the first strawberry grows or when they gather their grapes at the end of August. Well, when their grandchildren come over, these are most magical moments. They never stop showing them their creations, turning them into little farmers, learning them the secrets of nature. Even if they fall asleep totally exhausted at night. It is more important that they are full inside. And this exactly is happiness…for them, for my children, for me. I am still blessed, therefore, and this is one more reason among countless others to be grateful to them..

Διαβάστε στα Ελληνικά

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s