Dinner invitation

Read in English

Δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που πήγαμε οικογενειακώς σε εστιατόριο. Σίγουρα πριν την καραντίνα, σίγουρα όμως και πολύ πριν από αυτό. Από την αρχή της παραμονής μας στο σπίτι, αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα μενού. Πρώτον για να οργανώνουμε σωστά την εβδομαδιαία καταδρομική στο σούπερμαρκετ και δεύτερον για να απολαμβάνουμε μια από τις μεγάλες οικογενειακές μας χαρές: τη μαγειρική και το φαγητό. Τα παιδιά δεν έχαναν την ευκαιρία να εκφράζουν τις επιθυμίες τους και εμείς δεν σταματούσαμε να δοκιμάζουμε καινούργια πράγματα. Ζήσαμε λοιπόν πολλούς ενθουσιασμούς και πολλά χαμογελαστά ματάκια αυτές τις μέρες. Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με τη μέρα που τους καλέσαμε σε δείπνο. 

Όταν κράτησαν στα χέρια τους τις χειροποίητες προσκλήσεις, στο σχήμα του αρχικού γράμματος του καθενός, κοιτάχτηκαν με απορία. Τι πρόσκληση είναι αυτή; Ο μεγάλος πήγε να διαβάσει, αλλά γρήγορα κατάλαβε ότι ήδη είχε ξεκινήσει το παιχνίδι. Διάβασε την πρόσκληση του αδερφού σου, έλεγε στη δική του. Έπιασε την πρόσκληση του μικρού, που ακόμα δεν ξέρει να διαβάζει. Πρόσκληση σε δείπνο. Στο σπίτι. Ώρα: 20.00. Ένδυμα: ωραίο. Δείπνο;;; Τα χαμογελαστά ματάκια που λέγαμε. 

Στις 20.00 ακριβώς εμφανίστηκαν στην πόρτα της κουζίνας. Δεν είχαν βάλει καινούργια ρούχα, αλλά μύριζαν το άρωμα του μπαμπά τους. Αυτό ήταν το ωραίο τους ένδυμα. Στην πόρτα τους περίμενα και εγώ, με την ποδιά μου. Τους καλωσόρισα επίσημα και τους οδήγησα στις θέσεις τους. Ευτυχώς αυτή τη στιγμή την έχουμε καταγράψει για να μπορώ να κοιτάω όποτε θέλω τα χαμογελαστά ματάκια. Κάθισαν και άρπαξαν αμέσως το μενού. Ο μεγάλος άρχισε να το διαβάζει στον μικρό με ενθουσιασμό. Εκείνη την ώρα εφτασα κι εγώ με ένα δίσκο και 2 ψηλά ποτήρια γεμάτα χυμό. Τι θα θέλατε να πιείτε; Χυμό παρακαλώ, αναφώνησαν ενθουσιασμένοι! Θα ξεκινήσουμε με την αλμυρή λιχουδιά του μάγειρα, ανήγγειλα επίσημα, εναποθέτοντας μπροστά στον καθένα ένα πιατάκι με ένα κρακεράκι αλειμμένο με βούτυρο. Το έφαγαν αμέσως. Ακολούθησε η πίτσα που δε χρειάζεται να πω ότι καταβρόχθισαν. Κλείσαμε με το μους σοκολάτας σε χαμηλά ποτήρια νερού, διακοσμημένο με σοκολατένιο πουράκι. Οφείλω να πω ότι δεν τους έχω ξαναδεί να τρώνε γλυκό με τόσο μεγάλη ευλάβεια. Σε όλη τη διάρκεια ακουγόταν από το ηχείο χαλαρωτική μουσική. Οι καλεσμένοι μας έδειχναν να την απολαμβάνουν, καναδυό φορές μάλιστα κατέβηκαν από τις καρέκλες τους και κάλεσαν τους σεφ, για να χορέψουν μαζί! Στο τέλος του δείπνου μας ευχαρίστησαν με επισημότητα και τα ίδια χαμογελαστά ματάκια και αποχώρησαν για το δωμάτιο τους. Ήταν για όλους μας ένα υπέροχο βράδυ! 

Αν θέλετε και εσείς να απολαύσετε τα χαμογελαστά ματάκια, μη διστάσετε να καλέσετε τα παιδιά σας σε δείπνο. Δεν έχει τόσο σημασία τι θα τους μαγειρέψετε (αρκεί να υπάρχει γλυκό), σημασία έχει η σκέψη. Ένα είναι σίγουρο: θα πάρετε άριστα! 

I can’t remember the last time we went to a restaurant with our kids. Definitely before quarantine, for sure long before that. From the beginning of our stay at home, we decided to make a menu. Firstly, in order to properly organise the weekly ride to the supermarket and secondly to enjoy one of our great family joys: cooking and eating. The children did not miss the opportunity to express their wishes and we did not stop trying new things. So we experienced a lot of excitement and a lot of smiling eyes these days. But nothing compares to the day we invited them to dinner.

When they got their handmade invitations, in the shape of each one’s initial letter, they looked at each other in amazement. What is this invitation about? The elder started reading, but quickly realised that the game had already begun. Read your brother’s invitation, was the message in his. He grabbed the invitation of the little one, who still can’t read. Dinner invitation. At home. Time: 20.00. Dress code: nice. Dinner??? The smiling eyes we were talking about.

At 20:00 sharp they appeared at the kitchen door. They hadn’t put on new clothes, but there was a smell of their dad’s perfume. This was their nice outfit. I was waiting for them at the door, with my apron. I officially welcomed them and led them to their seats. Fortunately, we have recorded this moment, so that I can look at the smiling eyes whenever I want. They sat down and immediately grabbed the menu. The big one started reading it to the little one with enthusiasm. At that time I arrived with 2 tall glasses full of juice. What would you like to drink? Juice please, they exclaimed excitedly! We will start with the salty delicacy of the cook, I officially announced, placing in front of each a little plate with a cracker smeared with butter. They ate it immediately. This was followed by the pizza that I don’t need to say they devoured. We closed with the chocolate mousse, decorated with chocolate cigar. I must say that I have never seen them eat a dessert with such reverence. All over the place, relaxing music was heard from the speaker. Our guests seemed to enjoy it, sometimes they even left their chairs and called the chefs to dance together! At the end of the dinner, they officially thanked us with the same smiling eyes and left for their room. It was a wonderful night for all of us! If you want to enjoy smiling eyes too, don’t hesitate to invite your kids to dinner. It doesn’t matter what you cook for them (as long as there is a dessert), it’s important to think about it. One thing is for sure: you will get excellent!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s